Talent Mindset a Agile Mindset

W delegowaniu zacznij od „co?” zamiast od „jak”?

Podobnie jak w Agile mindset w zarządzaniu talentami outcome midset ważniejszy jest niż delivery mindset.

Dopasuj talent do zadania, a nie zadanie do talentu dzięki temu skupisz się na rezultacie zamiast sposobie osiąganięcia. Mówiąc metaforycznie, delegując określ miejsce na mapie, ale nie drogę. Różne talenty, które pasują do zadania, mogą osiągnąć równie efektywnie rezultat, ale będą działać w inny sposób. Talent Dyscypliny (Discipline) będzie trzymał się wytyczonego szlaku i osiągał kolejne kamienie milowe. Organizator (Arranger) najpierw pójdzie szlakiem; potem, gdy zmieni się pogoda pojedzie na grzbiecie osła, a na końcu złapie stopa. Aktywator (Activator) zaś pobiegnie przez krzaki na skróty.

Zarządzaj środowiskiem pracy, a nie ludźmi

Gdy chcesz dobrze zarządzać talentami, musisz tak jak w Management 3.0 i Agile koncentrować się na systemie zamiast na celach.

Kiedy skupiasz się głównie na zadaniach, możesz mieć większą skłonność do ręcznego sterowania ludźmi. Kiedy skupiasz się znacząco na ludziach, odciągasz się od zadań. Zamiast ludźmi, zarządzaj środowiskiem pracy. Dbaj o warunki, w których każdy członek zespołu osiągając cele osobiste i zespołowe, jest najlepszą wersją siebie.

Daj innym autonomię, a siebie – tyle ile trzeba. Perfekcjonizm menadżerski jest do bani.

W Management 3.0 im mniej menadżera, tym lepiej. Dzięki temu zespół samoorganizuje się. Perfekcjonizm w zarządzaniu nie działa, bo prowadzi do nadmiernej kontroli. Podobnie w talentach – bądź pragmatykiem i jako menadżer rób tyle, by każdy talent w zespole pasował do roli jaką pełni. To minimum na drodze do sukcesu. Potem daj ludziom autonomię do działania i eksperymentowania. Niech każdy będzie najlepszą wersją siebie na co dzień. W zarządzaniu talentami naucz się zatem odejmować [czytaj: Menadżer 3.0 odejmuje. Zarządzaj przez nie-działanie] i daj siebie tyle ile trzeba (nie więcej).

W motywowaniu sięgnij do talentów i zamiast swoich używaj cudzych kryteriów sensu

Management 3.0mówi, by w samoorganizacji zespołów sięgać do bodźców, które sprawią, że już sama praca staje się nagrodą. Metodyki Agile podkreślają zaś rolę odpowiedzialności. Podobnie w zarządzaniu talentami – motywuj w oparciu o talent, zamiast koncentrować się na zewnętrznych zachętach do pracy. Nadaj osobisty sens zadaniu, sięgając do motywacji i potrzeb wpiętych w czyjeś talenty [czytaj: Talenty Gallupa i technika 5Whys w motywowaniu innych].

Jestem posiadaczką talentu Uczenia się (Learner), zatem zmotywują mnie cele, w których doświadczę nowości lub nauczę się nowych kompetencji. Jednak kiedy deleguję muszę o tym zapomnieć i dopasować argumenty do cudzych potrzeb. Być może ten ktoś zamiast nowości woli rutynę, a jego talent Dyscypliny (Discipline) zapali się dopiero do zadania, w którym jego ugruntowane doświadczenie sprawdzi się najlepiej.

Rozwój jest zadaniem pracownika, twoją delegowanie. Daj innym rozwijać swoje talenty w praktyce.

Agile jest dyscypliną empiryczną – doświadczalne uczenie zaś jest najskuteczniejszą formą rozwoju i adaptacji. Jako menadżer zmieniłam swój sposób myślenia o rozwijaniu pracowników. Kiedyś uczono mnie, że jest to jedno z zadań menadżerskich. Tymczasem rozwój jest odpowiedzialnością pracownika. Zadaniem menadżera nie jest go wyręczać, lecz mu pomagać.

Menadżerowie często narzekają, że budżet szkoleniowy przeznaczony ich zespołom to żenada. Jako szef nieraz stałam przed salomonowym wyborem – jak podzielić budżetowy „pycikłaczek”. Tymczasem rzadko doświadczałam rozczarowania zespołu w tym względzie. Dlaczego? Bo jedynie 10% zdobytej wiedzy jest dziełem nauki formalnej, takiej jak szkolenia czy kursy. Świadome łączyłam talenty z zadaniami. Stawiałam praktyczne wyzwania rozwojowe. Nauka przez doświadczenie to70% nauki³, którą zdobywamy dzięki realizacji codziennych obowiązków zawodowych [Menadżer 3.0 motywuje ludzi pracą – jak talenty Gallupa uwalniają moc „chce mi się”].

Przykładowo ktoś z talentem Naprawiania (Restorative) świetnie nadaje się do diagnozy as-is w procesach czy do retrospektywy projektowej. Przy okazji warto go zachęcić, by poznał konkretne techniki problem-solvingu, na przykład metody Ishikawy czy drzewa problemowego.

W talentach kontroluj jak lekarz, nie jak policjant

Talentowe i zwinne myślenie wymaga otwartości wobec błądzenia.

Na początku mojej drogi menadżerskiej pociągała mnie niekontrolowana potrzeba kontrolowania wszystkich i wszystkiego. To równocześnie doskonała praktyka, by zabić w innych odpowiedzialność zarówno za zadania, jak i rozwój osobisty. W efekcie tam, gdzie stosowałam mikrozarządzanie, odpowiedzialność zamiast w zespole, siedziała we mnie. W tym mrocznym czasie zespół nie zaliczał może zbyt wiele fuckupów, za to był słabo zaangażowany, a ja – urobiona.

Zmiana myślenia przyszła do mnie z czasem.

Paradoksalnie kiedy zaczynasz przekazywać kontrolę niżej, masz większą… kontrolę. Bądź pragmatyczny. To sposób na złożoność, bo problem rozwiązywany jest bliżej źródła. Włączając empowerment przesuwasz decyzje do miejsca z mniejszym szumem informacyjnym i dokładniejszymi danymi. Zatem rozluźnij pośladki i udziel ludziom swobody do działania i decyzji. Kontroluj jak lekarz – prewencyjnie i objawowo, patrząc na symptomy talentów.

Na przykład, jeśli wiesz, że czyjś Aktywator (Activator) lubi iść na skróty w poprzek procedur, przypilnuj, by po drodze nie zostawił długu technologicznego. Wierzysz, że talentowy Analityk (Analitical) sprawdzi się przy planowaniu, jednak skontroluj go po czasie. Kiedy inni biegną już do mety – on może wciąż tkwić na etapie analizy i zbierania dowodów słuszności.

Praca zespołowa jest zdolnością indywidualną

Twórcy manifestu Agile 2 ⁴ opatrzyli go wymowną „dwójką” w tytule, zwracając uwagę na potrzebę rewizji i odnowienia idei manifestu z 2000 roku. W zwinności zespoły nie są ważniejsze od ludzi. Liczy się, i zespół, i jednostka.

W zarządzaniu talentami praca zespołowa jest zdolnością indywidualną. Nasze talenty determinują sposób w jaki działamy i współpracujemy. Jedni świetnie budują relacje, inni sprawnie łączą dane, a jeszcze inni mają naturalną moc perswazji.

Ucząc się przez cały czas, odkryłam, że mój pierwszy menadżerski MVP – dopasowanie talentów do ról – to jedynie marny ułamek możliwości. Prawdziwy potencjał tkwi w „programie zaawansowanym”, tj. orkiestracji talentów w zespole. Według ekspertów Gallupa „jest to jedna z trudniejszych koncepcji, z którymi zmagają się menadżerowie, a czasem trenerzy (…). Na pierwszy rzut oka wydaje się to łatwym pomysłem. Jest to grupa osób, której wszystkie talenty i mocne strony są wykorzystywane, aby osiągnąć wspólny cel. Świetnie! To brzmi prosto. Takie myślenie to błąd. (…) Zespół oparty na mocnych stronach wymaga znacznie więcej ponad to, że wszyscy po prostu pracują w oparciu o nie; wymaga głębokiej znajomości mocnych i słabych stron każdego członka zespołu oraz, co ważne, aranżacji mocnych i słabych stron, aby dopasować je do celów”⁵.

Na przykład, kiedy twój zespołowy talentowy Analityk robi świetną robotę analityczną, lecz nie umie grać z ludźmi, musisz dać mu połączyć swoje siły z innym członkiem zespołu – talentowym Empatą (Empathy), Indywidualizacją (Individualization) czyZgodnością (Harmony). Te talenty wzmocnią jego „zespołowość” i zrozumienie we współpracy. Bez różnorodności nie ma samoorganizacji i nowych wzorców zachowań. Z doświadczenia wiem, że zarówno orkiestracja talentów, jak i zespołowość (jak w Agile’u) to najtrudniejszy próg do dla menadżera, by go przekroczyć. Jednak, gdy się to stanie – dzieje się magia! Całkowicie zmieniasz myślenie o zarządzaniu!

Przypisy:

¹ Minimum Viable Product – w procesie rozwoju produktu o charakterze innowacyjnym jest to minimalnie zakrojony produkt o podstawowych funkcjonalnościach, zbudowany w celu weryfikacji poprawności założeń co do wartości użytkowej, jaką niesie klientowi, i/lub sposobów dotarcia do klienta.

² Teoria zgniłego jabłka – (dr Dekker) praktyka eliminowania błędów poprzez eliminowanie osób, które spowodowały błędy. Jest ona nie właściwa – to nie ludzkie błędy są przyczyną kłopotów; są one raczej konsekwencję projektu narzędzi, które im są dawane

³ Kurt Cagle, Lisa Cooney, Cliff Berg, Philippa Fewell Adrian Lander, Raj Nagappan, Murray Robinson, Agile 2. The Next Iteration of Agile. Wiley 2021. https://agile2.net/

⁴ C. Wroten, How to Apply the 70:20:10 Model for Learning and Development, 4 września 2014 [źrodło:] https://elearningindustry.com/apply-70-20-10-model-learning-development [dostęp: 08.08.2022]

⁵ What Is a Strengths-Based Team? https://www.gallup.com/cliftonstrengths/ en/251624/strengths-based-team.aspx [dostęp: 07.01.2021]

Więcej inspiracji znajdziesz w mojej książce Manager 3.0 – sztuka zarządzania bez rządzenia

obrazek z wykorzystaniem stickman by @zdeneksasek na podstawie licencji canva.com

Artykuł Talent Mindset i Agile Mindset. Sukces w zmianie myślenia o zarządzaniu pochodzi z serwisu Barbara Walensa.

Wiele osób, które spotykam kiedy widzą wyniki badania talentów Gallupa od razu patrzą na „ogon listy” i najpierw chcą zarządzać deficytami. Pierwszą 10-tkę tworzą talenty, zaś ostanie pozycje zajmują tzw. cechy deficytowe (antytalenty). Spotkałam wielu programistów bez Analityka (Analitycal) w profilu talentowym czy menadżerów bez Stratega (Strategic) czy Wizjonera (Futuristic) i nadal odnosili sukces. Niektórzy na widok Intelektu (Intellection) na końcu listy cech, zaliczają doła. A przecież, wcale to nie znaczy, że brak im mózgu!

Talenty to coś co zarządza tobą na co dzień, dlatego warto świadomie w nie inwestować, tak aby stały się mocnymi stronami. Zasada ta dotyczy też rozwoju talentów w kierunku wersji dojrzałej (patrz więcej: Talenty, które przeszkadzają. Talenty niedojrzałe i cechy deficytowe). Wtedy talent rozwijamy.

Na przykład wyobraźmy sobie, że jako menadżer(ka) jesteś właścicielem talentu Komunikatywności (Communication). Kiedy ten talent jest mocną stroną, pomoże skutecznie wpływać na twoje audytorium. Warto, abyś wzmocnił(a) jego potencjał komunikacyjny. W tym celu możesz zadbać o umiejętności z zakresu storytellingu. Takie szkolenie będzie świetną inwestycją.  

A co robić, gdy nie jest to twoja mocna strona, lecz słabość? Jak masz sobie poradzić z siłą perswazji w zespole czy organizacji, gdy cecha Komunikatywności, ugrzęzła dajmy na to na 31 miejscu w raporcie Gallupa? Co zatem z cechami deficytowymi?

Słabości? Nie poprawiaj – zarządzaj

Nie poprawiaj – zarządzaj lub neutralizuj. Szkolenie ze storytellingu pomoże twoim umiejętnościom w niewielkim stopniu. Nadal będziesz odczuwał(a), że twoje perswazyjne wypowiedzi, okupujesz trudem i zmaganiem. Wpływ twojej komunikacji na innych wciąż nie będzie tak wysoki, jakbyś oczekiwał(a). Jak to ogarnąć?

Wykorzystaj – 4 strategie zarządzania cechami deficytowymi

Strategia 1 – zalej betonem

Czasami jest tak, że w wybranej ścieżce kariery czy roli zawodowej brak jakiegoś talentu, nie uwiera. Na przykład, jesteś programistą i talent Gallupa Rywalizacja (Competition) jest Twoją cechą deficytową. Wyścigi w kodowaniu przydają się na hackathonach, ale nie na co dzień. No może za wyjątkiem sytuacji, gdy w twoim miejscu pracy dominuje kultura rywalizacji (choć zapewne i tak szybko zmienisz organizację, bo to nie twój klimat). Talent Rywalizacji natomiast chętnie przygarną ci, co muszą konkurować, porównywać się i dążyć do wygranej, jak – sportowcy, muzycy, negocjatorzy czy handlowcy.  

Strategia 2 – znajdź talent pomocniczy

W sytuacji, gdy nie możesz zignorować swojej cechy deficytowej, sięgnij do tego, co dla ciebie łatwe i naturalne – do talentów. W talentach Gallupa ważne są ich układy i połączenia (tzw. dynamika talentów Gallupa). Przykład menadżera bez talentu Komunikatywności jest moją osobistą lekcją. Brak tej cechy zastąpiłam inwestycją w to co mam. By lepiej trafiać do audytorium sięgam do istoty rzeczy tego, co chcę przekazać (Intelekt – Intellection), potem dopasowuję właściwą retorykę. Szukam trafnej metafory, cytatu, przykładu czy wizualizacji (Zbieranie – Input). Treść kroję z perspektywy odbiorcy (Indywidualizacja – Individualization).

             Wiele talentów ma też wspólne przejawy funkcjonowania. W rezultacie możesz działać jakby twój antytalent był talentem. Znam osoby z cechą deficytową Rozwagi (Deliberative), które skutecznie potrafią omijać rafy i potencjalne ryzyka, ponieważ używają swojego talentu Strategia (Strategic). Obie cechy intuicyjnie wyczuwają potencjalne negatywne konsekwencje działań.

Wykorzystaj zatem, to co masz, by osiągać pożądane rezultaty. Znajdź talent pomocniczy, który w pewnym stopniu, zastąpi działanie talentu „z ogona listy”.

Strategia 3 – znajdź partnera uzupełniającego

Swoje słabości, pokrywaj silnymi stronami kogoś innego. Odkryj kto w najbliższym otoczeniu jest twoim partnerem uzupełniającym. Kiedy w roli szefa pracowałam nad rozwojem procesów lubiłam konsultować modele to-be z moimi współpracownikami, którzy posiadali talent Maksymalisty (Maximizer). Często optymalizowali moją wizję, dzięki ich naturalnemu zmysłowi w zakresie relacji: nakład – wynik. Ograniczali mój szeroki strategiczny ogląd do tego, co konieczne na tym etapie dojrzałości procesu.

Strategia 4 – sięgnij po „protezę”

W zarządzaniu deficytami możesz też wykorzystać zewnętrzne „wspomagacze”. Mogą to być wszelkiego rodzaju udogodnienia technologiczne, fizyczne czy organizacyjne, które pomogą ci zneutralizować negatywny wpływ antytalentu na twoje funkcjonowanie. Być może talent Gallupa Odpowiedzialność (Responsibility) nie jest twoją mocną stroną. Będąc w deficycie sprawia czasami kłopot. Gdy zobowiążesz się do czegoś współpracownikowi czy zespołowi, bywa, że o tym…zapominasz. Konsekwencja w działaniu to większe zaufanie do ciebie jako lidera. Zatem to, co możesz zrobić to sięgnąć po zewnętrzną „protezę”. Możesz ustawić w swojej aplikacji od zadań przypominajkę lub przykleić karteczkę-klejeczkę w widocznym dla siebie miejscu. Dzięki temu zneutralizujesz wpływ antytalentu na rezultaty menadżerskie.

A Ty jak zarządzasz swoimi słabościami?

Więcej inspiracji znajdziesz w mojej książce Manager 3.0 – sztuka zarządzania bez rządzenia.

obrazek z wykorzystaniem stickman by @zdeneksasek na podstawie licencji canva.com

Artykuł 4 strategie zarządzania słabościami pochodzi z serwisu Barbara Walensa.

Narzędzie diagnostyczne CliftonStrengths® pomaga rozpoznać unikalną dla osoby kolejność oraz połączenie 34 cech. Większość osób, które spotykam głównie koncentruje się na pierwszych pięciu cechach. Tymczasem na wyniku liczy się i głowa, i ogon listy. Pierwszą 10-tkę tworzą twoje talenty, zaś ostanie pozycje zajmują tzw. cechy deficytowe. Talenty oznaczają powtarzalne i dominujące wzorce odczuć, myśli i zachowań. Cechy deficytowe (antytalenty) wskazują na to co jest dla ciebie nienaturalne.

Podczas sesji talentowych zauważam, że ludzie często demonizują brak u siebie pewnych „pożądanych” przez nich cech. To forma stereotypu. Programiści „załamują ręce”, gdy w profilu talentowym nie ma Analityka (Analitical); menadżerowie szukają u siebie talentów Stratega (Strategic) czy Wizjonera (Futuristic). Jednak prawie wszyscy lamentują, gdy na wyniku badania na odległych pozycjach ląduje talent, który Gallup nazywa Intelektem (Intellection). Bywa to i zabawne, i straszne. Kiedy stosuję właściwą dla metody nomenklaturę, mówię: „Intelekt jest u ciebie cechą niewystępującą” lub jeszcze gorzej – „Intelekt jest cechą deficytową”. To brzmi fatalnie! Nie oznacza jednak, że ten ktoś nie ma mózgu! Może korzystać z innego talentu lub układu talentów, który odpowiada charakterystycznemu dla niego stylowi myślenia.

Jesteśmy tak mocno nauczeni skupiać się na słabościach, że często w rozmowie o swoich talentach, patrzymy najpierw na „ogon listy”. Tymczasem, jeśli chcesz rozpoznać swoje ograniczenia warto zacząć…od talentów. Tak jest – od talentów! Gallup nazywa to dojrzałością talentów. Dlaczego tak? Bo w wersji niedojrzałej – talenty przeszkadzają, bywa, że nawet bardziej niż antytalenty. Cechy deficytowe bowiem są dla ciebie zachowaniem nienaturalnym, więc raczej nie robisz lub unikasz tego. Talent – przeciwnie. To dominujący i powtarzalny wzorzec – więc gdy jest niedojrzały, może szkodzić i tobie, i współpracownikom.

Talenty, które przeszkadzają w zarządzaniu

Kiedy jesteś menadżerem, a twoje talenty są niedojrzałe, to bywasz utrapieniem dla zespołu. Zacznij zarządzać najpierw swoimi talentami, tak by ich potencjalne ograniczenia, nie miały negatywnego wpływu na samoorganizację i współpracę (czytaj: Zacznij zwinność od siebie. Dojrzałość talentów Gallupa). Oto jak talenty mogą przeszkadzać w zarządzaniu:

Więcej inspiracji znajdziesz w mojej książce Manager 3.0 – sztuka zarządzania bez rządzenia.

obrazek z wykorzystaniem stickman by @zdeneksasek na podstawie licencji canva.com

Artykuł Talenty, które przeszkadzają. Talenty niedojrzałe i cechy deficytowe pochodzi z serwisu Barbara Walensa.